| Eén jaar waw rijden De tijd vliegt! Reeds één jaar rij ik nu met mijn waw en het leek mij een goed idee om één en ander eens op papier te zetten.
De eerste maanden velomobielrijden is echt wel wennen. Ondanks het feit dat ik 1,5 jaar met een trike heb gereden is het rijden met een velomobiel toch nog heel andere koek. Vooral de beperkte zichtbaarheid is iets wat je niet mag onderschatten en vergt wat meer concentratie dan op een andere fiets. Als je nooit met een ligfiets hebt gereden en dan onmiddellijk met een velomobiel van start gaat heb je volgens mij zelfs aardig wat doorzettingsvermogen nodig. In het begin heb ik af en toe ook wel eens heel even getwijfeld of ik wel de goede keuze had gemaakt maar na verloop van tijd ben ik ervan overtuigd van wel. Het “snelheidsgevoel” is nog zo iets waar je aan moet wennen maar eens je eraan gewend bent is het echt heerlijk als je soms met sneheden boven de 35km/u over autovrije wegen kan “vlammen”. Het is momenteel zelfs zo dat het mij nog zelden lukt om op mijn duizendste gemak te rijden. Ook als ik mij voor ik vertrek voorneem om heel rustig te rijden lukt dit maar even en dan ga ik vanzelf weer harder en harder rijden, meestal echter zonder mij te forceren en bij langere tochten (boven de 80km) probeer ik mijn krachten toch wat te doseren. Mijn snelheid ligt bijgevolg meestal tussen de 30 en 32 km/u, in de winter kan dit wat minder zijn en in de zomer al eens wat meer. Alleen tijdens gezamenlijke toertochten ligt dit anders, dan hou ik uiteraard de snelheid aan van mijn medegezellen. Altijd defensief rijden blijft toch de boodschap!
Met het kapje op de waw rijden geeft , bij een normale kruissnelheid, een snelheidswinst van 1 à 2 km/u. Toch rij ik meestal liever zonder omdat je dan meer voeling hebt met alles rondom je.
De waw heeft de tijd ook goed doorstaan, er zitten wel wat krasjes op maar dat is volgens mij onvermijdelijk. Regelmatig eens nakijken of alle schroeven nog vast zitten kan ook zijn nut hebben!
Van oorsprong is mijn waw wit, doch een kleine maand na de levering zijn de kleuren van mijn sponsor (Bloemen en planten Thomas te Hasselt) erop geplakt.
Al snel na de eerste kilometers bleek bij regenweer dat er toch wel behoorlijk wat water binnenkwam als ik door plassen reed. Dat water kwam dan door de gaten die in de body gemaakt werden om de ophanging van de voorste wielen door te steken. Nadat ik deze gaten zo goed mogelijk heb dicht gemaakt met een stuk vrachtwagenbinnenband gaat het veel beter.
Nog iets dat al snel duidelijk werd was dat mijn fietsbel niet zo goed hoorbaar was. Ik had nochtans gekozen voor het grootste model dat ik kon vinden. Dan maar een sirene van bij fietser.be erin gemonteerd en nu horen de meeste mensen mij wel.
Op 4.200km heb ik de eerste keer de voorbanden vernieuwd en op 8.600km de volgende. Telkens heb ik hetzelfde type banden gebruikt, namelijk de Schwalbe marathon slick, omdat die volgens mij prima voldoen. Het enige probleem was dat ze in het begin een aantal keer lek gingen, waarna ik het besluit genomen heb om antileklint te plaatsen. Dat heb ik mij zeker niet beklaagd want het lekrijden is hierdoor fel verbeterd. De eerste achterband doet het nog steeds na iets meer dan 10.000km en is nog nooit lek geweest (Schwalbe marathon plus).
Het kapje met vizier is een ander verhaal: reeds na enkele maanden bleek het vizier wat licht uitvallen. Bij felle rukwinden sloeg het vizier af en toe omhoog, ofwel waaide het krom zodat ik nog weinig kon zien. Nog enkele maanden later is het vizier dan stukgewaaid bij een felle rukwind. Aan één kant was het gewoon losgerukt uit het zijruitje, waarbij beiden beschadigd werden. Na een mislukte poging om zelf nieuwe zijruitjes en een vizier te maken van plexiglas dan maar de stoute schoenen aangetrokken en naar een fabrikant van motorvizieren gestapt. Dat viel goed mee: hij heeft mij eerst enkele gewone vizieren geplooid (ééntje van 1mm dik en ééntje van 1,5mm). Deze heb ik dan op maat gemaakt en getest waarbij vrijwel onmiddellijk duidelijk werd dat ze veel steviger waren dan het origineel, vermoedelijk doordat ze voorgeplooid zijn. Op basis van mijn maatwerk gaat nu uiteindelijk een dubbelwandig vizier met “antifog laag” worden vervaardigd. Zodra dit klaar is zal het – uiteraard - uitvoerig getest worden.
De ketting en de achtercassette wordt zeer binnenkort vervangen want er beginnen stilaan wat schakelprobleempjes op te duiken.
Enkele weken geleden heb ik ook wieldoekjes gemonteerd en ik moet het toegeven: het had al veel eerder moeten gebeuren want mijn waw ziet er nu een stuk beter uit.
Al bij al kan ik zeggen dat mijn doel zeker bereikt is:
- Ik heb op één jaar zo’n 3.000 km minder gereden met mijn eigen auto en zo’n 4.800km met mijn dienstvoertuig (woon- werk verkeer), dat is dus heel wat minder “vieze uitlaatgassen”. Alles bij elkaar heb ik op één jaar net iets meer dan 10.000km gefietst met de waw.
- Mijn gezondheid is er behoorlijk op verbeterd, want voor ik terug begon te fietsen had ik vaak last van verkoudheden en nu haast nooit meer.
- Tijdens het fietsen bij regen wordt alleen mijn gezicht nog nat dus ik kan mij nu zo goed als droog verplaatsen op een snelle manier, het zweet niet meegerekend!
- Ik kan nu echt mateloos genieten van een fietstocht, ook al is die 160km of langer. |