19-05-2009 - Gisteren zag ik op mijn kilometerteller dat ik 25.000km heb gehaald met mijn waw, en dat lijkt mij een mooie gelegenheid om eens terug te blikken op 25.000 km velomobielrijden in 2,5 jaar.

Het was even wennen, in zo’n gesloten fiets rijden. Waarschijnlijk daarom reed ik vooral in het begin veel meer open (lees: met het kapje eraf) dan dicht. Momenteel echter is dat net andersom. Het is namelijk zo dat “dicht rijden” gemiddeld toch wel een snelheidwinst oplevert van zo’n 2km/u op kruissnelheid.

Dan heb je nog de bandendruk waar ik in het begin (te) weinig naar omkeek. Tot een ligfietscollega mijn voorbanden eens deftig oppompte (6,5 bar). Ik ben hem eeuwig dankbaar want dat was een hemelsbreed verschil, ook weer in snelheid. Nu let ik dus ook beter op mijn bandenspanning.

Als resultaat hiervan rij ik tijdens de 19km woon-werkverkeer meestal met een gemiddelde van 32km/u (kruissnelheid is dan zo’n 34 à 35 km/u). Mijn snelste gemiddelde is momenteel 37,1 km/u (kruissnelheid 40 km/u).

Als voorbanden gebruik ik momenteel schwalbe kojak vouwbandjes. Ze gaan zo’n goeie 4.000km mee en het zijn behoorlijk “snelle” bandjes. In de winter rij ik wel regelmatig lek hiermee (ongeveer om de 500km), in de zomer gaat dat beter. Dat is een vrij groot verschil met de schwalbe marathon slick waar ik vroeger mee reed (niet meer verkrijgbaar), waar ik zo’n 2.000km mee reed zonder lek te rijden. Zij het met antileklint, dat dan wel weer de snelheid drukt. Als achterband gebruik ik van in het begin schwalbe marathon plus, die 17.000 km meegaat en nog nooit lek is geweest (hout vasthouden!).

De ketting en de cassette wordt om de 10.000km vervangen. Dit zou ik graag willen verlengen door  de ketting meer af te schermen, maar door tijdsgebrek is daar momenteel nog niets van gekomen.

Welgeteld 1 keer heeft de waw mij in de steek gelaten, en dat was dan nog te wijten aan het feit dat ikzelf enkele moeren te hard had aangespannen. Hierdoor is een ophangingsstang, die niet meer kon bewegen wegens te fel aangespannen, gewoon afgebroken.

De schlumpf mountain drive (= kleine versnellingen) dan, die doet het goed. Al moet ik toegeven dat ik hem niet zoveel gebruik wegens de (meestal) vlakke wegen. Verder geeft hij een onnatuurlijk gevoel als ik hem inschakel. Beetje moeilijk uit te leggen, je moet het gevoeld hebben om het te begrijpen.

De carrosserie heeft intussen ook wel wat afgezien, wat voor een deel aan mezelf te wijten is. Soms let ik al eens wat minder goed op het wegdek, en mede daardoor is de neus nogal fel beschadigd. Die zal dus een keertje vervangen moeten worden. De rest van de carrosserie ziet er nog goed uit.

Wat verlichting betreft voldeden de 2 cateyes niet in het donker. Daarom heb ik bovenop de waw een inoled extreme bijgeplaatst en dat helpt! Ook heb ik intussen knipperlichten (pinkers) gemonteerd, vermits ik tijdens het rijden gewaar werd dat dit eigenlijk een noodzaak is in sommige situaties.

Nog iets over de bagageruimte: die voldoet wat mij betreft prima. Meestal heb ik genoeg aan de ruimte achter het stoeltje, en als dat niet voldoet gebruik ik de ruimte in de neus.

Over het stuursysteem (links en rechts een stuurstang) ben ik zeer tevreden.

Soms is er een probleempje dat voorliggende fietsers mij (zogezegd?) niet horen, ondanks een sirene van 102 decibel. Een andere oplossing daarvoor heb ik niet, tenzij gehoorapparaten voor de voorliggers!

Het orginele vizier heb ik vervangen door een dubbelwandig, dat veel steviger is en ook zo goed als niet aandampt wat de zichtbaarheid bevordert.

Qua zichtbaarheid is er zelden een probleem. Integendeel, want ik merk dat gemotoriseerde voertuigen sneller stoppen voor mij of met een hele grote boog rondom mij rijden. En als ik merk dat er dan toch een probleem zou kunnen zijn ben ik zelf extra voorzichtig.