Rikkie's digitale Fotografie » Mijn ligfietsverhalen » Nieuwe strada of "oude" waw?
Nieuwe strada of "oude" waw?

Ik zal het nu maar bekennen: ik heb al in oktober een nieuwe strada besteld! Het was toen wel de bedoeling dat ik hem nog ’s zou gaan testrijden en dat zou dan afgelopen zaterdag (6 maart 2010) gaan gebeuren.

Gelukkig had ik het gezelschap van Patrick zodat ik de hele rit naar Dronten niet op mijn eentje hoefde af te leggen. De reis verliep voorspoedig en vroeger dan afgesproken stonden we in Dronten voor de deur. Er was net nog "een Belg" een tweedehands quest op het dak van zijn ford focus aan het bevestigen. Via een praatje met hem kwamen we te weten dat hij van West-Vlaanderen was en al een ligfiets had. Hij was blijkbaar erg gelukkig (en wij ook voor hem) dat hij deze quest op de kop had kunnen tikken, al had hij er nog wel wat carosseriewerk aan. We wezen hem nog op het forum van de Gentseliggers, en hij kende het al maar hij had zich nog niet geregistreerd.

Oké, naar binnen dus maar want er stond een ijzig koude wind. Eerst langs een aantal questen en een alleweder, en dan de werkplaats binnen waar Ymte ook rondliep. Mijn oog viel onmiddellijk op twee fonkelnieuwe strada’s die klaar stonden voor vertrek. Wat ik al wist werd nog ’s bevestigd: de afwerking van de strada’s is dik in orde. Het mag gezegd: echt een propere fiets, letterlijk en figuurlijk!

Hier en daar nog een praatje gemaakt en dan maakte Ymte een quest klaar voor Patrick en een strada voor mij. De nodige kleding aan of uit, fietsschoenen aan en weg waren we.

De zithouding was voor ons beiden niet optimaal, maar dat vonden we niet erg omdat het te veel tijd en moeite zou kosten om alles op ons eigen af te stellen, en dat wilden we Ymte niet aandoen. We vonden het immers al heel fijn dat we een proefrit mochten maken.

De strada liep zoals verwacht, rustig en toch behoorlijk snel. Vergeleken met mijn waw schat ik dat het net iets minder snel ging, maar het verschil is klein. Ik verwachtte wat problemen met de voorderailleur omdat ik deze niet gewend ben, maar ik heb hem uiteindelijk niet gebruikt omdat het niet nodig was. Achteraf gezien denk ik dat het geen probleem zou zijn geweest om hem wel te gebruiken. De achterste derailleur schakelde perfect. Wat mij wel opviel toen ik ’s wat doorduwde was dat de strada nogal “schommelde”. Ik heb daar een tijdje over moeten nadenken en denk dat het deels door de achtervering komt, en deels ook door het feit dat ik het bovenstuur niet gewoon was. Tja, dat verdomde bovenstuur lag mij eigenlijk niet zo. Daar had ik vooraf al een beetje schrik voor. Ik vond namelijk geen goede houding voor mijn armen. Al vermoed ik dat dat probleem wel op te lossen is op één of andere manier. Als ik een manier had gevonden om mijn armen rustig te houden zou de strada vanzelf al heel wat minder geschommeld hebben.

Het ontbreken van een dakje stoorde mij, ondanks de koude, eigenlijk niet. Dat zou wel anders geweest zijn mocht het geregend hebben. We hebben zo’n klein half uurtje rondjes gereden op het industrieterrein en de algemene indruk over de strada was toch wel positief. Patrick was ook onder de indruk van de quest. Hij had tot dan ook nog niet met een velomobiel gereden.

Tijd  om de fietsen terug te brengen dus en dan nog wat nagepraat met Ymte. Terug buiten was er iemand in zijn quest bezig en toen hij hoorde dat ik een strada had besteld, toonde hij interesse voor mijn waw. Oké, da’s genoteerd!

In de auto naar huis vertrouwde ik Patrick toe dat ik nog niet zeker was of ik de strada effectief wou kopen. Ik wou er nog ’s over nadenken en we spraken af dat indien ik hem niet nam, Patrick de bestelling van mij zou overnemen (als dat voor Ymte in orde zou zijn natuurlijk).

Nu moest ik dus een erg moeilijke beslissing gaan nemen: nieuwe strada of “oude” waw. Na even denken is de beslissing gevallen: ik hou mijn waw en laat de strada-eer aan Patrick. De reden is niet zo makkelijk uit te leggen. Het is voor een deel een emotionele beslissing, maar ook een beetje een financiële. Ook de vermoedelijk vrij lange aanpassingsperiode heeft meegespeeld en misschien ook wel een beetje chauvinisme! De strada is een prachtvelomobiel en dat heeft de beslissing voor mij niet makkelijk gemaakt. Toch moet ik toegeven dat ik aan mijn waw ook al veel plezier heb gehad, ondanks zijn “spartaanse” bouw en afwerking. De waw geeft mij toch iets meer gevoel van stabiliteit. De strada blijft zeker een optie voor de toekomst, maar momenteel dus toch nog maar even niet! Ik twijfel er trouwens niet aan dat Patrick er ontzettend veel plezier aan zal beleven.

Bij deze ook nog even een bedankje aan velomobiel.nl voor het ter beschikking stellen van de fietsen!

 

Table './rikkiefoto_cms/stats' is marked as crashed and should be repaired